باز بهروز كك به تنبان قهوه خانه انداخت، اين بار بحث، بحث شيرين مد و مدگرايي است. مد در لغت به معني سليقه و روش است اما در اصطلاح به تغيير سليقه ناگهاني گروهي از افراد يك گفته مى‏شود كه منجر به گرايش به انجام رفتارى خاص يا مصرف كالاى به خصوصى يا در پيش گرفتن سبكى خاص در زندگى مى‏شود. البته بحثي كه بهروز مطرح كرده بيشتر در قالب نوع پوشش و آرايش افراد مي گنجد، اما مدگرايي تنها در ظاهر خلاصه نمي شود. مثلا قبل از انقلاب بين روشنفكران مخالفت با آمريكا مد بود اما بعد از انقلاب طرفداري از آمريكا مد شده يا مثلا يك زماني "خفن" و "ضايع" در محاوره مد شده بود حالا "خوب بيد" و " جيگر" مد شده است. مدگرايى اگر به معناى اقتباس از پيشرفت‏هاى اجتماعى ديگران و به كار بردن دستاوردهاى مثبت تمدنى ديگران معني شود بسيار سازنده است و نقش كاتاليزور را براي رسيدن به اهداف بلند مدت يك جامعه ايفا مي كند. به عنوان مثال چندين سال در اين كشور جلو كشيدن ساعت مد شده بود اما دولت آقاي احمدي نژاد كه اصولا مخالف هرگونه مدگرايي است با جلو نبردن ساعت در ابتداي فصل بهار نه تنها باعث سردرگمي مردم شد بلكه ضرر و زيان هنگفتي به صنعت برق كشور زد.(صرفه جويي در مصرف برق ناشي از جلو كشيده شدن ساعت معادل يك سوم ظرفيت توليد برق نيروگاه اتمي بوشهر است)

اما بر گرديم به بحث مد لباس و پوشش:

اگر بخواهيم از دريچه مثبت به قضيه نگاه كنيم:

1-مدگرايي باعث افزايش مصرف كالا در جامعه ميشه ، افزايش مصرف به نوبه خود افزايش توليد را در پي دارد، و افزايش توليد هم  قاعدتا موجب ايجاد اشتغال خواهد شد.

2- ميل به خودآرايى و زيباسازى محيط زندگى امرى فطرى است كه نتيجه آن زيبايي خود انسان و محيط زندگي اش است. و همه مي دانيم كه اين زيبايي ها باعث شادماني و تقويت روحيه افراد و بالا رفتن راندمان كاري هر فرد مي شود.

3- عده اي بر اين باورند كه تنها باطن افراد مهم است و ظاهر افراد به هيچ عنوان حكايت از سر درون آنها ندارد و به همين دليل اصلا مهم نيست. به اين مزخرفات توجه نكنيد! براي ايجاد يك رابطه انساني صحيح يكي از مهمترين نكات نوع برقراري ارتباط در برخورد اول بين افراد است، و مطمئن باشيد كه در برخورد اول هيچ چيز به اندازه ظاهر افراد روي طرف مقابل تاثير نمي گذارد. انتظار نداشته باشيد تا طرف مقابل شما با اولين نگاه به تمام خصوصيات اخلاقي شما پي ببرد كه مثلا " چه آدم شوخي هستيد"

تا اينجاي كار با ديد مثبت به قضيه نگاه كرديم اما اگر بخواهيم نيمه خالي ليوان را ببينيم:

1-       مدگرايي به شكل افراطي باعث مصرف گرا شدن جامعه و در نتيجه افزايش واردات و خروج ارز از كشور بابت كالاهاي غير ضروري خواهد شد.

2-     هركاري بدون تعقل و تفكر محكوم است. مدگرايي نيز از اين قاعده مستثني نيست. اگر مدگرايي منجر به تقليد كوركورانه در نحوه پوشش يا حتي در رفتار شود آن وقت فرد به ملعبه اي در دستان صاحبان اقتصاد تبديل مي شود كه هر زمان براي كنترل بازار و فروش كالاي خود او را به رنگي در مياورند.

3-     مدگرايي يا زيبايي پرستي وسيله اي است براي رسيدن به اهداف بالاتر و بزرگتر. در نتيجه قرار نيست پيروي از مد و پوشش ظاهري هدف زندگي انسان شود به طوري كه آنقدر وقت از انسان بگيرد كه انسان از رسيدن به مسائل مهمتر باز بماند. راستي تا به حال بين وقتي كه به آرايش ظاهري خود اختصاص مي دهيد و زماني كه به عبادت خدا مشغول هستيد، مقايسه اي كرده ايد؟

4-       مدگرايي افراطي باعث نوعي ظاهرپرستي و عدم توجه به باطن افراد يا مسائل زندگي ميشود.

خب حالا مد خوب است يا بد؟ مسلما هر چيزي اگر حد ميانه اش حفظ شود خوب است و افراط و تفريط در هر زمينه اي باطل است، مد هم از اين قضيه مستثني نيست. اينكه آيا بايد به نحوه پوشش جوانان ايراد گرفت يا نه هم جزو مباحثي است كه از بعد از انقلاب هميشه مطرح بوده است. قبول كنيم كه چادر و مانتوهاي بلند پيشنهادي رسمي نظام نه تنها يكنواخت شده اند بلكه زيبايي هم ندارند. نگاهي به پوشش زنان مسلمان و محجبه در بقيه كشورها بيندازيد در عين پوشش كامل، زيبايي خاص خود را هم دارند. در صورتي كه در كشور ما پوشش زنان نه كامل است و نه زيبا! مطمئن باشيد هر چه برخوردها شديدتر شود عكس العمل ها هم غير منطقي تر و بي پرواتر خواهند بود. براي مقابله با مدگرايي افراطي راهي جز طراحي مدهاي جديد و زيبا و ارزان. بايد مدهاي طراحي شوند كه در عين زيبايي و نو بودن بر موازين شرعي و عرفي جامعه ما هم منطبق شوند و مهمتر از طراحي مدها تبليغ آنها به صورت غيرمستقيم و غيراجباري بودن آنهاست. بهره گيري از چهره هاي محبوب مانند ورزشكاران و هنرمندان تنها راه اشاعه مدهاي جديد است. در ضمن ارزان بودن نيز بايد به عنوان يكي از خصوصيات مدهاي طراحي شده مدنظر قرار بگيرد. مهمترين دليل شكست عروسكهاي دارا و سارا گران بودن قيمتشان بود.

يادمان نرود كه نوع پوشش و آرايش افراد يك جامعه مهمترين شاخص فرهنگي آن جامعه است.

صادق

سلام به همه بر و بچ قهوه خونه.. بدون شرح و توضيح يه راست ميرم سر اصل مطلب..

********************************************************

اين آقا بهروز ما در پست قبلي مطالبي نوشت كه مطمئن بودم اسباب نارضايتي مشتري هاي عزيز رو فراهم مي كنه.. همون طور كه خودم هم نوشتم.. بهروز بدون بررسي دقيق و موشكافانه به نحوي خواسته يه بعد از جامعه رو به تصوير بكشه و با وجود تاكيد بر اين نكته كه منظورش همه دختران نيستند، نوشته اش رو تعميم داده به همه.. من هيچگاه اين نوع نگاه رو نمي پسندم..

شلغم فروش عزيز درست نوشته.. اگر تقاضايي وجود نداشته باشه عرضه هم پديد نمياد.. من نمي خوام بحث رو جنسيتي كنم و بيام در تضاد با نوشته بهروز بگم كه نه.. همه مشكل پسرا هستن و اگر اونها دنبال دختر بازي و از اين حرفا نباشن دخترا هم به هزار راه كشيده نميشن.. نه.. اين نوع برخورد چاره ساز نيست و از منطق هم به دوره..

موضوع اينه كه دختران و پسران همه اعضاي جامعه ايران هستند .. در اين جامعه به دنيا اومدن... رشد كردن.. و حالا در سنين جواني مي خوان از لحظه لحظه زندگيشون لذت ببرن.. همه آدمها هم دلشون مي خواد به نحوي در جمع نمود داشته باشند.. همه به دنبال اين هستند كه شاخصه برتري داشته باشند.. خصوصا در سنين نوجواني و جواني افراد به دنبال جذب جنس مخالف خود هستند.. اين موضوع براي هيچ يك از طرفين تفاوتي نداره..

متاسفانه بهروز در كمال بي انصافي پسرها رو موجودات بيچاره و بدشانسي دانسته كه از بخت بد روزگار پسر شدن و بايد همش به فكر سربازي و يافتن كار درست و حسابي و پول و وسايل زندگي و از اين حرفا باشن.. و از طرف ديگه دخترا رو موجودات ذاتا شروري قلمداد كرده كه فقط به دنبال اندازه پاچه شلوار و تيغ زدن پسرا هستن..

بهروز عزيز با اينكه خبرنگاره نتونسته تصوير شفافي از حقيقت رو به نمايش بذاره..

دختران و پسران جامعه ايران همه قرباني هستند.. قرباني آرزوهاشون.. قرباني ايده آل هاشون.. قرباني تضاد در آنچه از تصورشون نسبت به زندگي توي ذهنشون بوده و اونچه در واقعيت براشون وجود داره...

چرا هيچ كس از آزادي هايي كه پسرا نسبت به دخترا در جامعه دارن صحبتي به ميان نمياره؟؟ يعني بهروز هم مثل اكثر قريب به اتفاق افراد فكر مي كنه دخترا حقي براي آزادي ندارند؟ آيا پوشيدن يك شلوار كوتاه يا آرايش يا حتي دم كيوسك تلفن ايستادن جرمه؟؟ اصلا اگر دختري دم كيوسك تلفن مي ايسته حتما براي اينه كه به پسري زنگ بزنه؟ و اگر هم اينطور باشه آيا اين جرمه و فقط متوجه دختر ميشه؟؟ پس پسري كه پشت خط تلفن منتظره چي؟؟

اگر دختري كنار خيابون بايسته و هيچ پسري با اتومبيلي كه از پدرش كش رفته يا از برادر يا دوستش قرض گرفته جلوش ترمز نزنه اونوقت شايد بشه گفت مشكل از قشر دختران هست.. ولي حالا چي؟؟ مشكل كجاست؟؟ .. نه عزيز من دو طرف هيچ كدوم مشكل ندارند.. هر دو دنبال كشف هستند.. كشف ناشناخته هايي از جنس مخالف.. چون هميشه تا اومدن درباره اش حرف بزنن محكم كوبيده شده توي دهنشون.. مشكل از جامعه ايه كه همه درها رو بسته ...

مشكل از جامعه ايه كه من و تو خبرنگارش هستيم و ادعا مي كنيم براي ما "در بین مردم بودن و برای اونها کار کردن و صدای اونها رو به گوش بعضی از حضرات رسوندن بهترین چیزه!" ولي در عمل فقط به دنبال سود خودمون هستيم..

مشكل از جامعه ايه كه با شعارهاي دلفريب و فيلم هايي كه آخر همه شون به ازدواج ختم ميشه و عروس و داماد با خوبي و خوشي سالها كنار هم زندگي مي كنن جوانان رو تشويق به ازدواج مي كنه ولي وام ازدواجش كفاف خريد يه دست لباس رو نميده..

مشكل از فرهنگيه كه هنوز نتونسته براي خودش جا بيندازه كه بابا دختر و پسر پنبه و آتيش نيستند .. اتفاقا اينا رو هرچي از هم محروم كني تشنه تر ميشن.. به جاي اينهمه لاپوشاني بيا و راه درست شناخت همديگه رو بهشون ياد بده.. بيا فضا رو طوري كن كه هر دختر و پسري بعد از دو بار آبميوه خوردن توي كافي شاپ كارشون به رختخواب كشيده نشه.. و... (ببخشيد اگر اينهمه صريح مي نويسم كه خسته شدم از بس در لفافه گفتم و نوشتم)..

شنيدن اين جمله معروف "خدا پدر و مادر خاتمي و دوم خرداد رو بيامرزه كه عرصه باز كرد و.. " كه الان چند ساليه باب شده و افراد عامي براي توجيه گندكاري هاي 27 سال گذشته بر زبون ميارن نيز از زبون فردي مثل بهروز برام خيلي گرون تموم شد.. متاسفم براي ما كه بر اساس رويه ايراني بودنمون همواره فقط به دنبال يافتن يه مقصر هستيم و هي مي خواهيم به زور هم كه شده يكي رو مسئول همه اون چيزهايي قلمداد كنيم كه زياد هم به مذاق ما خوش نميان...

البته خوشبختانه بهروز از اون پسراي موفق روزگاره كه هم شغل و درآمد و وضعيت مناسبي براي ازدواج داره و هم از لحاظ تحصيلات و موقعيت اجتماعي تونسته موفق باشه... شايد بهروز اين حرفها رو از زبون پسرايي نوشته كه تا 20 سالگي همه وقتشون رو به ايستادن سر كوچه ها و متلك پراني به دختر مدرسه اي ها حروم كردند و تازه بعد از اينكه مجبور به خدمت اجباري شدند فهميدند دنيا دست كيه و بار مسئوليت زندگي چقدر سخته..

علاوه بر همه اينها امروز روز ديگه نميشه گفت دخترها سهمي در كشيدن بار زندگي ندارن.. افزايش حضور دخترها در عرصه اجتماع در تحصيلات و مشاغل مختلف نشون ميده كه اونها هم فهميدن بايد براي طي مسيري كه ما اسمش رو زندگي گذاشتيم پا به پاي مردها فعاليت كنند...

بهروز عزيز برات احترام زيادي قائلم.. تو از قهوه چي هاي خوب قهوه خونه بلاگفا هستي ولي قبول كن كه بدون فكر دقيق نوشتي و بپذير كه برخلاف رويه يك خبرنگار حرفه اي (كه تو در زمره حرفه اي ها هستي) فقط از يه بعد نصفه و نيمه و از سر بي توجهي مطلبت رو نوشتي..

ما همواره سعي مي كنيم در قهوه خونه اصول دموكراسي رو كاملا و دقيقا اجرا كنيم.. اگر من اين چاي رو دم كردم نه براي توبيخ بهروز بود و نه براي اينكه خداي ناكرده بخوام به مبارزه با طرز تفكرش بپردازم.. موضوع اينه كه اينجا قراره علاوه بر چاي خوردن كمي هم بحث كنيم و دنياي پيرامونمون رو هم بشناسيم..

پ.ن: سيزده تون به در باشه..

قهوه چي: احسانه

چاي بخور غصه نخور

سلام به همه مشتري هاي گل و مهربون و متشكر از همه دوستاني كه اين روزها از احوالات حقير جويا شده اند..

اولين چاي در سال جديد رو اومدم خودم دم كنم كه يه وقت نكنه مشتري ها فكر كنن بيماري رو بهونه مي كنيم براي اينكه بهشون نرسيم..

البته با اين اوصافي كه جناب بهروز خان اينجا نوشته كه براي احسانه دعا كنيد گمونم يه تومور مغزي اي چيزي داشته باشم.. راستياتش خودم هم به خودم شك كردم نشستم سر سال تحويل براي خودم دعا كردم زودتر خوب بشم.. هرچند كه همين اسير بستر بيماري شدن را هم خودم كردم كه لعنت بر خودم باد..

***************************************************

امروز كتاب مي خواندم.. يكي از موهبتهاي بستري بودن همينه.. كتابي بسيار زيبا و ژرف به نام "زهير" اثر "پائولو كوئليو" البته من از اون طرفداراي پر و پا قرص جناب پائولو نيستم ولي الحق و والانصاف اين كتاب "زهير" توي هر بند و هر صفحه اش هزار تا پرده رو از جلوي چشم آدم برميداره .. يه جورايي همون حظي رو كه موقع خوندن كتاب معروف گابريل گارسيا ماركز (صد سال تنهايي) مي بردم.. موقع خوندن اين كتاب هم داشتم...

اما آنچه باعث شد درباره "زهير" بنويسم نوشته اي بود در اين كتاب كه اثر عميقي بر روي من گذاشت و دلم نيومد شما رو هم از يكي از صدها متن زيبا و جذاب كتاب "زهير" محروم كنم.

جريان كتاب مربوط به مرد نويسنده اي است كه زن خبرنگاري دارد كه باعث شده راه نويسنده شدن را براي او هموار كند و زن بعد از مدتي متحول مي شود و براي تهيه خبر به مناطق جنگي مي رود و به يكباره و بدون خداحافظي غيب مي شود.. عشق زن همچنان در مرد به صورت يك "زهير" درآمده و مرد دنبال اوست.. درجايي از كتاب مرد مي گويد:

**زندگي من و استر (زن) مثل دو ريل مستقيم و همسو نبود كه هميشه كنار هم باشند و رفتارشان هميشه درست باشد.(اگر فرصت شد درباره ريل ها بعدا مي نويسم برايتان : احسانه). فراز و نشيب هاي خودمان را داشتيم، بارها يكي مان تهديد كرده بود كه براي هميشه ميرود، اما همچنان با هم زندگي مي كرديم.

تا دوسال پيش.

يا تا لحظه اي كه او احساس كرد مي خواهد بداند چرا خوشبخت نيست.

هيچ كس نبايد از خودش بپرسد: چرا خوشبخت نيستم؟ ويروس نابودي همه چيز اين سوال است. اگر اين سوال را از خودمان بپرسيم، بعد مي خواهيم بفهميم چه چيزي ما را خوشبخت مي كند. اگر چيزي كه خوشبختمان مي كند، با زندگي فعلي مان متفاوت باشد، يا ناگهان عوض مي شويم، يا خوشبختي مان از اين هم كمتر مي شود.**

كليد نيمي از مشكلات زندگي به نظر من در همين پاراگراف آخر است.. هيچ كس نبايد از خودش بپرسد چرا خوشبخت نيستم.. دوباره بازگرديد و پاراگراف آخر را بخوانيد..

**زندگي همانقدر زيباست كه من و تو مي پنداريمش...

پ.ن1: شب گذشته نمي دونم چرا خيلي هوس كردم كتاب "عشق سالهاي وبا" اثر گابريل گارسيا ماركز رو بخونم.. حتي به يكي – دو تا از دوستان هم سپردم كه اگر يافتندش براي من بياورندش... امروز موقع صرف صبحانه يه روزنامه قديمي روي ميز بود.. نمي دونم چرا پدرم نان بربري رو لاي روزنامه پيچيده بود و روي ميز گذاشته بود.. درست روبروي من خبري بود با اين مضمون كه يكي از كارگردان هاي معروف هاليوود كه جايزه اسكار هم برده و البته الان اسمش يادم نيست موفق شده بعد از مدتها امتياز تبديل داستان "عشق سالهاي وبا" به فيلم سينمايي رو از ماركز دريافت كنه.. به تاريخ روزنامه كه نگاه كردم مربوط به آبان ماه سال 83 بود... البته در خبر تاكيد شده بود كه كارگردان هيچ تعجيلي براي ساخت فيلم نداره و مي خواد يكي از بهترين شاهكارهاي ادبيات دنيا رو به بهترين نحو به تصوير بكشه.. نمي دونم هوس من با خوندن يكباره اين خبر قديمي چقدر به هم مرتبط مي تونه باشه.. انگار اولين چايي سال جديد خيلي ادبي شد.. 

پ.ن2: من به عنوان سرپرست قهوه چي ها، ورود قهوه چي "سيامك" از وبلاگ دجاوو رو به جمع قهوه چي ها اعلام مي كنم و اميدوارم قهوه چي خوبي از آب درآد تا مشتري ها ازش راضي باشن...

قهوه چي: احسانه

چاي بخور غصه نخور